_*नमस्कार,*_
बोलता बोलता दसरा ही संपला. आपल्या सणांची काही जण टिंगलटवाळी करतात पण त्यांतील गर्भित अर्थ समजला तर जीवनात पदोपदी येणाऱ्या अनुभवांमध्ये आपल्याला त्यातील झलक दिसते. अगदी आज सादर केलेल्या अलक मध्ये वानगीदाखल उदाहरणं दिली आहेत. वाचा व आनंद घ्या.
_-मेघःशाम सोनवणे. 9325927222_
--*🌼*--
_*आजचे महिषासुर ....*_
_लेखक -अनामिक._
स्वतःला ढिगभर साड्या असुनही दसऱ्यासाठी खास घेतलेली तीन हजाराची साडी कपाटात ठेवताना मनाशीच म्हंटल 'या अष्टमीला नको आता एखाद्या कुमारिकेला ड्रेस घेत बसायला, त्यापेक्षा घरात आहेत आपण वापरणार नाही असे रुमाल. त्यातच ओटी भरू. नाहीतरी कामवालीच्या पोरीला तर घेणार होतो, पण आता खर्च खुप झालाय घरातल्यांच्या कपड्यावर.
तेवढ्यात आवाज कामवलीचाच, "ताई, आज कामाचे पैसे द्या बरं का मला. निदान दोनशे तरी द्या. अहो गल्लीत एक लै गरिब कुटूंब आलंय. त्यांच्या पोरीची वटी भरते, एक फ्रॉक घेऊन देते तिला, दोनशे रुपये द्या लगेच."
हिने दिले पण हिला जाणवलं, मनातल्या स्वार्थाचा *महिषासुर* मारून गेली ती ......
💛💚💙
राजगिऱ्याचे लाडू अगदी घरच्यासारखे आहेत ना. बघू मेड कुठलं आहे ...अरे वा आपल्याच शहरातलं आहे, अगदी घरगुती दिसतंय, पत्ता पण दिला आहे. चला, नाहीतरी दोनशे लाडू उद्या दुकानातून घेणार होते अनाथाश्रमात दयायला, आता ह्या पत्त्यावर जाऊन बघू.
बेल दाबताच थरथरता आवाज आला "थांबा." गोऱ्यापान आजी बाहेर आल्या. "या इथेच तयार होतात लाडू. तशी सधन आहे मी, पण नवरा वारला, लेकी सुना त्यांच्या संसारात मग्न, मग मनातला
एकटेपणाचा *महिषासुर* त्रास देत होता. रिकाम्या डोक्यात छळ मांडायचा विचारांचे.
एक दिवस एक गरजू बाई आलीच दारात काम मागायला, आणि हे लाडू येतच होते, फक्त हातात बळ नव्हतं. मग सगळंच जुळून आलं. लोकांना खाण्यात आणि माझ्या विचारात पौष्टिकता आली आणि एकटेपणाच्या *महिषासुराचा* बिझी वेळेने वध केला नाही कां?
💙🤍💗
ती नवीनच हजर झाली नोकरीवर. अतिशय बदमाश मुलांचा वर्ग तिला मिळाला. वर्गातल्या भिंतीवरच्या गुटख्याच्या पिचकाऱ्या तिला बरंच काही सांगून गेल्या. ती दोन पोरंच सगळ्या वर्गाला त्रास देतात हे कळलं होतं तिला.
तिने जाहीर केलं "उद्या एक दिवसाची सहल जाणार, कुठे ते सस्पेन्स आहे."
ह्या पोरांना तर उधाणच आलं. सगळी जय्यत तयारी. फुल गुटखा पुड्या सोबत खिसे भरून. सगळे उत्साहात.
गाडी थांबली.. कॅन्सर हॉस्पिटलला... घशाचा, तोंडाचा, व्यसनी कॅन्सर. पेशंटला ह्यांनाच प्रश्न विचारायला लावले. सहल संपली. दुसऱ्या दिवशी भिंती स्वच्छ झालेल्या. आजही वीस वर्षानंतरही दोघे येऊन भेटतात, आपल्या व्यसनमुक्ती कार्यक्रमाची रूपरेषा मॅडमला सांगतात.
तिला मनोमन वाटतं, पुस्तकी ज्ञान तर देणं कर्तव्यच होतं माझं, पण तरुण पिढीतील हा व्यसनी *महिषासुर* मारणं
जास्त गरजेच होतं, नाही कां.
🤍💙💚
"आई गं, तेंव्हा जुन्या काळी असतील राक्षस, म्हणून देवीने मारलं त्याला. आता कुठे गं राक्षस ? मग कशाला हे सगळं करतो आपण."
"अगदी खरं मनु तुझं म्हणणं. पण रोज आपण देवीला तुझ्या आवडीचे पेढे आणले. ते तुला लगेच खायला मिळत होते का ?
नाही ना, त्यावेळी तुझ्यातला हावरट राक्षस मारला जात होता. तू धीटाईने सुरात आरती म्हणत होतीस, मग तुझ्यातला, स्टेजवर भीती निर्माण करणारा राक्षस देखील मारला गेला.
तिची पूजा, तिला हार, फुलं, रांगोळी, सगळं उत्साहाने करताना आपल्यातला आळशी राक्षस पण मारल्याचं गेला ना..."
मनु म्हणाली, "अगं बाई, आई, बाबाला पण रोज एक तास आरतीला द्यावा लागला, मग त्याचाही मोबाईलबाबा हा राक्षस थोडे दिवसतरी पळाला ना."
आई हसत म्हणाली. "अग बाई, खरंच कि..."
❤️🧡💛
माझ्याशिवाय घरात काही नीट होणार नाही, बघा तुम्ही." असं म्हणणाऱ्या छायाताई
पडल्या पाय घसरून ऐन दुसऱ्या माळेला. सगळं सुनबाईवर आलं. निमूटपणे आरडाओरडा न करता तिने सगळं नवरात्र व्यवस्थित केलं.
छायाताई नवऱ्याला म्हणाल्या, "आपला उगाच भ्रम असतो नाही का. 'माझ्या शिवाय काही होत नाही' खरंतर आपण निमित्त, करताकरविता तोच ना."
नवऱ्याला एवढया वर्षांनी तिच्यातील अहंकाराचा *महिषासुर* मेलेला दिसला ...
वाचकहो, असे अनेक *महिषासुर* स्वभावातून, सवयीतुन दिसत असतात जे वाईट असतात. त्यांचा बिमोड, त्यांचे वैचारिक दहन झाले पाहिजे.
_*लेखक -अनामिक.*_
(कुणी लिहिलं ते माहीत नाही पण प्राप्त प्रतिक्रिया मुळ लेखकास सादर समर्पित. शेअर करतांना कुठलाही बदल न करता शेअर करा ही विनंती. अशा सकारात्मक संदेश असलेल्या कथा वाचण्यासाठी माझ्या *9325927222* या व्हाट्सअप क्रमांकावर संपर्क साधा. -मेघःशाम सोनवणे.)
आजच्या या अलक *शलाका जठार श्रीरामपूर/पुणे* यांच्या सौजन्याने.
No comments:
Post a Comment