(a forward) *नम्र विनंती ह्या पोस्ट ला लॉईक कॉमेट नाही केलात तरी चालेल पण वाचुन फॉरवर्ड कराच*
*एक होतं गाव.*
*"महाराष्ट्र" त्याचं नाव.*
*गाव खूप छान होतं,*
*लोक खूप चांगले होते.*
*"मराठी" भाषा बोलत होते,*
*गुण्यागोविंदानं नांदत होते.*
*त्यांचं मन खूप मोठ्ठं होतं.*
*वृत्ती खूप दयाळू होती.*
*दुखलं- खुपलं तर एकमेकांच्या*
*हाकेसरशी धावून जायचे.*
*आल्यागेल्याला सांभाळून घ्यायचे.*
*एकमेकांना साथ देऊन*
*जगण्याचं गाणं शिकवायचे,*
*महाराष्ट्रात होता एक भाग.*
*"मुंबई" त्याचं नाव.*
*मुंबईसुद्धा छान होती;*
*महाराष्ट्राची शान होती.*
*सर्वांच्या आकर्षणाची बाब होती.*
*आजूबाजूचे* *सगळेच मुंबईसाठी*
*धडपडत होते.*
*इथं आले की*
*इथलेच होऊन राहत होते.*
*"अतिथी देवो भव...!"*
*या उक्तीनुसार महाराष्ट्रातील*
*लोकांनी सर्वांचं आदरातिथ्य केलं.*
*पाहुण्यांचा मान म्हणून*
*मागतील ते देऊ लागले.*
*हळूहळू परिस्थिती बदलू लागली.*
*"अतिथी" जास्त आणि*
*"यजमान" कमी झाले.*
*मुंबई कमी पडू लागली,*
*आजूबाजूला पसरू लागली.*
*सगळ्यांचीच भाषा वेगवेगळी होती.*
*मराठी आपली वाटत नव्हती.*
*प्रश्न मोठा गहन होता,*
*पण माणसं मात्र हुशार होती,*
*दूरदृष्टीची होती.*
*त्यांना एक युक्ती सुचली.*
*दूरदेशीची* *परदेशातील भाषा*
*त्यांना जवळची वाटली.*
*त्यांना वाटलं आपली मुलं* *शिकतील, परदेशात जातील,*
*उच्चशिक्षित होतील.*
*सर्वांचाच, अगदी "महाराष्ट्राचा" ही विकास होईल,*
*म्हणून त्यांनी याच भाषेतील*
*शिक्षणाची सोय केली.*
*आजूबाजूला या भाषेत बोलणारे*
*पाहून मराठी माणसंही खंतावली.*
*आपल्यालाही हे आलंच पाहिजे*
*म्हणून याच भाषेत शिकू लागली,*
*शिकवू लागली.*
*मग हळूहळू मराठी कोणीच शिकेना,*
*मराठी कोणीच बोलेना,*
*बोलीभाषा ही बदलली.*
*सगळ्याचा नुसता काला झाला.*
*शुद्ध सुंदर मराठीचा लोप झाला.*
*अशा या* *महाराष्ट्रातील एक*
*छोटा मुलगा* *आपल्या आईबरोबर*
*माफ करा हं........*
*आपल्या 'मम्मी' बरोबर एकदा*
*वाचनालयात गेला.*
*चुकून त्याचा हात पुस्तकावर पडला*
*त्यानं ते उघडलं. पुस्तक शहारलं,*
*पानं फडफडली, आनंदित झाली.*
*त्यांना वाटलं*
*निदान आज तरी आपल्याला*
*कोणी वाचेल.*
*इतक्यात त्या मुलानं विचारलं,*
*Which language is this?*
*'मम्मी' खूप सजग होती,*
*मुलाचं हित जाणत होती,*
*सगळं ज्ञान पुरवत होती.*
*पुस्तक जागेवर ठेवत म्हणाली,*
*"अरे, खूप पूर्वी म्हणजे*
*तुझ्या आजोबांच्या वेळेस*
*"मराठी भाषा" प्रचलित होती;*
*आता कोणी नाही ती बोलत.*
*पुस्तक कोमेजलं, पानं आक्रसली,*
*पानांपानांतून अश्रू ठिबकले;*
*पण*
*हळहळ वाटण्याचं काही कारण नव्हतं.*
*कारण आता मराठीसाठी दुःखी होणारं*
*काळीज कोणाचंच उरलं नव्हतं!*
*महाराष्ट्राची शान "मराठी"भाषा!*
*मला एकाने विचारले*
*तू मराठीत का 'पोस्ट' टाकतोस?*
*आणि, मी त्यांना एवढंच म्हटलं,*
*आमच्या घरात "तुळस"आहे,*
*'Money plant'नाही.*
*आमच्या स्त्रिया "मंदिरात" जातात,*
*'PUB' मध्ये नाही.*
*आम्ही मोठ्यांच्या पायाच पडतो,*
*त्यांच्या गळ्याला मिठी मारत नाही.*
*आम्ही "मराठी" आहोत,*
*आणि मराठीच राहणार!*
*तुम्ही English मध्ये मेसेज केलात*
*तरी मी रिप्लाय मराठीतूनच देतो,*
*याचा अर्थ असा नाही की,*
*मला English येत नाही.*
*अरे गर्व बाळगा तुम्ही*
*मराठी असल्याचा.*
*"काकी" ची जागा*
*आता 'Aunti' घेते*
*'वडील' जिवंतपणीच "डेड" झालेत.*
*"भाऊ" 'Bro' झाला...!!*
*आणि "बहीण " 'Sis'...!!!*
*दुध पाजणारी "आई"*
*जिवंतपणीच 'Mummy' झाली.*
*घरची "भाकर" आता*
*कशी आवडणार हो*
*५ रु. ची 'Maggi' आता*
*किती "Yummy" झाली.*
*मराठी माणूसच "मराठी" ला*
*विसरू लागलाय....*
*आपली संस्कृती लोप पावण्यापुर्वी*
*ती जपण्याचा निदान प्रयत्न तरी करावा.*
**आजपासूनच* *शक्यतोवर मराठी*
*लिहिण्याचा प्रयत्न करूया.*
*२७ फेब्रुवारी मराठी भाषा दिवस आहे. तोपर्यंत संपूर्ण महाराष्ट्रात जाऊंदे.*
